Indie gaming: the Path

Even tijd voor wat anders:

Games gemaakt met weinig geld zijn vaak dope, omdat er vaak meer aandacht wordt besteedt aan aan dingen die ik belangrijk vind en in principe niet veel hoeven te kosten (sfeer, verhaal en muziek) . Dit is absoluut het geval bij het ‘horror’spel the Path door de uitgever Tale of Tales (Belgen, nota bene!)

Pure symboliek dit. Mensen die de film Ginger Snaps en het nog veel genialere the Company of Wolveshebben gezien weten meteen waar het om draait in dit spel. Het principe is simpel, zes moderne versies van roodkapje moeten naar het huis van oma en mogen niet van het pad af. Natuurlijk valt er veel meer te ontdekken als je wel van het pad af gaat, en dat wordt dan ook van je verwacht.

Eigenlijk is er verder geen gameplay, je loopt een beetje door het bos en je ervaart hoe de meisjes de dingen die je tegen komt interpreteren. Uiteindelijk kom je je symbolische ‘wolf’ tegen, en vanaf dan wordt het echt interessant. Het lijkt alsof elk meisje een tragisch einde tegemoet gaat, maar het zou net zo goed kunnen dat dit puur metaforisch is. Kortom, gekmakende speculatie waar geen antwoord op gegeven wordt.

De vibe gaat van vredig naar ontzettend naar, met name dankzij de muziek van Jarboe, die van the Swans. Dat zegt je natuurlijk helemaal niets, behalve als je net als ik vroeger uber gothic was. (of dat nog steeds bent)

Hou je van een emotionele ervaring waar je hersens pijn van doen door de hoeveelheid symbolische denkstof? Dan ga je deze game gewoon kopen voor een tientje. Verwacht echter geen ‘game’ in de klassieke zin van het woord, maar eerder een interactief kunstwerk. Met die mindset ga je het ongetwijfeld diggen.