Drink of the Month: Strongbow Cider

Eigenlijk zou deze zomer dus in het teken hebben gestaan van cocktails maken en vooral opdrinken. Nou staat natuurlijk elke zomer, zo niet elk seizoen, wel in dat teken maar deze zomer werd er ook allemaal parafernalia aangeschaft. Wat schetst dan ook mijn verbazing toen ik merkte dat ik eigenlijk al de hele zomer cider van Strongbow aan het drinken was! Niks moeilijke mixjes in shakers met ingewikkelde namen maar gewoon appelsap voor gevorderden is wat de klok slaat deze maand! Hoe een balletje toch rollen kan…

is onderdeel van Heineken. Doen ze daar toch nog iets goeds.

Mijn voorliefde voor cider heb ik opgedaan in Ierland, dus niet meteen gaan miepen dat alleen Guinness voor echte mannen is. Als je vijf uur achter elkaar door de heuvels van zuid-Ierland hebt gemarcheerd is er niets mooiers dan een cider on ice in de zon voor een plattelands pub. Jullie begrijpen het al, Opa Samedi bewaart machtig mooie herinneringen aan cider dus is het niet zo gek dat ik er elke week liters van naar achteren sla.

Ierland is een van de mooiste landen die ik ken

Je hebt natuurlijk heel veel verschillende ciders- in Ierland dronk ik bijvoorbeeld Bulmers- maar in Nederland kun je vaak alleen Strongbow krijgen. En dat is natuurlijk verder helemaal prima! De naam is een bijnaam voor de Noorse ridder Richard de Clare, de latere Graaf van Pembroke, die zijn mannen hem hadden gegeven voor zijn uitzonderlijke prestaties met de handboog en zijn massale gebruik van boogschutters tijdens veldslagen.
In de cider komt dan ook de zoete smaak van de vele overwinningen van de ridder terug want je moet wel van appels houden. Kun je daar niet tegen dan zou ik toch voor een pint Guinness gaan want Strongbow is redelijk zoet. Dat is natuurlijk ook meteen de valkuil, omdat je pas na een aantal glazen merkt dat er toch ook wel alcohol in zit. Maar niks aan de hand, dat ondervang je gewoon door niet op te staan. Gewoon in de zon blijven zitten en doordrinken maar!

dit is dus vies en voor zeurende dikke mensen die geen sex kunnen krijgen

Oh ja, nog even een woord van advies: Jillz is dus geen cider! Jillz is wel heel vies. Het is bedacht omdat sommige mensen denken dat vrouwen geen bier lusten en alleen mierzoete rotzooi drinken. Die gedachtegang is dus fout en slecht. Ik roep deze mensen dan ook op om in processie door de straten te trekken terwijl ze zichzelf kastijden en om vergiffenis smeken.

Drinktip: cider is het lekkerst in een groot breed glas gevuld met ijsklontjes op een warme zomerdag.

Drink of the Month: niks Israelisch in ieder geval

gewoon boycotten dus!

gewoon boycotten dus!

En dat is echt zonde want met Sabra kun je een hoop. Maar ja dat is Israëlisch he, en na dat geintje van hun commando’s op die boot hebben Israëlische producten wat mij betreft een erg vreemde bijsmaak. Weet je wat het Israëlische excuus zo slap maakt? Dat filmpje dat ze hebben laten circuleren van die commando die in zee gegooid wordt en die ander die afgetuigd wordt door een aantal activisten met stokken. Een Israëlische commando die zich laat aftuigen door een stel ongewassen dreadlocks op een bootje? Ik geloof er niets van! Pure provocatie van Israël die hele actie. Tijd voor de internationale gemeenschap om nou eens echt op te staan en te doen wat nodig is.

Ondertussen gebeurt er in eigen land ook heel veel want we mogen stemmen! Hoera! 9 juni is het zo ver! Hebben jullie wel allemaal netjes de stemwijzer ingevuld? Niet doen hoor, hartstikke biased die sites! Voor het stemmen moet je je gewoon één ding afvragen: wil je een linkse coalitie of wil je alles lekker rechts? Nou ga daar maar eens over nadenken!

echte zeebonken daar in Marseille!

echte zeebonken daar in Marseille!

Nadenken doen we deze maand met een heerlijk glas Pastis 51 in de hand. Grappig, volgens mij is dat niet zo heel bekend hier. En dat is jammer want het is erg lekker en is nauw verwant met dat andere drankje dat jullie zuiplapjes van me wel weer zo goed kennen: jawel! Ik heb het natuurlijk over Absinthe. Zoals jullie waarschijnlijk wel weten kwam er vanaf 1915 een verbod op Absinthe in Frankrijk en het zal tot 1920 duren tot de geaniseerde aperitieven (met anijs dus, net als Absinthe) weer mogen. Door de jaren heen steeg het geautoriseerde alcoholpercentage tot het in 1938 weer op 45% zat. Het is in dat jaar dat Pernod zijn befaamde “Pernod 45″ op de markt bracht. Helaas gooiden de Franse nederlaag en de opkomst van het Vichy Regime roet in het glas. Volgens de machthebbers van Vichy was de Franse nederlaag namelijk te wijten aan het overmatig consumeren van aperitieven en dus werd het toegestane percentage weer terug gebracht naar 16%! Die gekke Petain toch! Het zal tot 1949 duren voor het percentage weer op 45 terechtkomt. Je begrijpt, de feestvreugde was groot en dus bracht Pernod om het te vieren in 1951 “Pernod 51″ op de markt. Maar ja, Fransen kunnen niet tellen, dus werd het toch wat lastig om Pernod 51 en Pernod 45 uit elkaar te houden. Zodoende werd de 51 omgedoopt tot Pastis 51. En zo kennen we het nog steeds.

mooie groene kleurtjes en feetjes

mooie groene kleurtjes en feetjes

Pastis wordt verkregen door maceratie van anijsessence, zoethout, suiker, diverse aromatische planten, alcohol en lekker zuiver water. Kleur- en smaakstoffen zijn uit den boze! Dit alles zorgt voor een lekkere dorstlessend en verfrissend aperitief. De verhoudingen zijn ongeveer 1 volume Pastis op 5 volumes water. Door toevoeging van het water krijgt het drankje een troebele groene kleur, waardoor je toch weer een beetje die Absinthe roots herkent.

Nou als dit niet helemaal ok is… Rennen naar de winkel dus, en neem er nog eentje op het voorspoedige avontuur van onze helden in de Asta!

Drink of the Month: Screwdriver

Wat staat W-A er toch altijd trots bij he???

Wat staat W-A er toch altijd trots bij he???

Ik moet soms een beetje huilen van de Nederlandse media. Ik bedoel, het is echt wel vervelend hoor wat er eergisteren gebeurd is op de Dam -63 gewonden is niet niks- maar allemachtig wat een heisa weer. Vandaag las ik een artikel van Elsbeth Witt in de NRC-next (ook te lezen op elsbethschrijft.nl) die aanwezig was tijdens de herdenking op de Dam en haar ervaringen in de vluchtende massa omschrijft. Haar focus ligt voornamelijk op schoenen die her en der verspreid liggen, zo zie je maar weer dat sommige vrouwen zelfs op de momenten van gevaar alleen maar aan schoenen kunnen denken. Beste Elsbeth, ik snap dat het een heftige ervaring moet zijn geweest, maar om nou de indruk te scheppen dat we aan een nucleaire aanslag zijn ontsnapt gaat wel erg ver. Dit geldt overigens voor de hele Nederlandse media: mensen, het was één gek die iets riep. Meer niet. Dus hou alsjeblieft op met paniekerige krantenkoppen in de trant van “Durf ik volgend jaar nog wel naar de Dam?” en doe wat er van goede media verwacht wordt: breng het nieuws zoals het is en, in godsnaam, doe dit op een uitgebalanceerde en doordachte wijze.

hij is Oranje dus vet in thema!

hij is Oranje dus vet in thema!

Het is na een dergelijke gebeurtenis goed om even een moment van rust te nemen, zodat de emoties tot rust kunnen komen en de mogelijkheid gecreëerd wordt tot het innemen van een objectief en weloverwogen kijk op het gebeurde. Een lekkere Screwdriver drinken helpt.
Screwdriver is hartstikke simpel om te maken dus ideaal voor de momenten dat je, bijvoorbeeld, net aan een vluchtende massa bent ontsnapt en je handen nog een beetje natrillen van de schrik en de adrenaline. Meng een derde wodka met tweederde sinaasappelsap en giet dat in een longdrinkglas met ijsblokjes. Voeg daar een partje sinaasappel aan toe. Dit staat ook wel bekend als de “Poor man’s screwdriver”. Ga daarna lekker rustig zitten, Elsbeth, en kom tot jezelf.
Met Screwdriver kun je prima experimenteren. Als je na het eerste glas weer een beetje bent bekomen van de schrik, Elsbeth, voeg dan eens Amaretto aan je cocktail toe, dat maakt hem wat zoeter. Hou je van bubbels dan kun je ook Orangina in plaats van sinaasappelsap gebruiken. Dat prikt lekker. Of anders Sloe Gin, dan krijg je wat een “long sloe screw” heet (snap je hem???). Giet daar dan weer Southern Comfort bij en je krijgt een “sloe comfortable screw”. Je kunt nog verder gaan en Galliano toevoegen, dan wordt je drankje opeens een “sloe screw against the wall”. Nou, tegen die tijd ben je 5 glazen verder en als je dan nog op je benen kunt staan, Elsbeth, dan is dat het moment om achter je laptop te zitten en je column te schrijven. Je gaat de dingen dan opeens heel anders zien.

we laten ons toch niet kisten door een of andere gek????

we laten ons toch niet kisten door een of andere gek????

Nou Elsbeth, sterkte ermee. Ik hoop dat je mijn advies ter harte neemt. Ik drink er in ieder geval nog eentje. Voor de rest van jullie: hou je gedijst en a la prochaine!

Leuk weetje:
de screwdriver is ergens in de jaren ’40 ontstaan bij Amerikaanse expats die in Iran in de olie-industrie werkten. Die hadden de gewoonte om wodka met sinaasappelsap te drinken en met hun schroevendraaier in hun glas te roeren.

Drink of the Month: hefe weissbier

het zijn er veel he? heerlijk!

het zijn er veel he? heerlijk!

Ik moet toch toegeven: de Paus heeft cojones. En vrij grote ook. Er zijn weinig wereldleiders die het toch voor elkaar krijgen om in het aangezicht van zoveel belastend bewijs (over misbruik nota bene!) zowel het hoofd als de positie te bewaren. Je bent per slot van rekening ambassadeur van God of je bent het niet. Waarschijnlijk zit Benedictus op dit moment gierend van het lachen op zijn balkon in de zon een kelkje miswijn naar achteren te slaan. Of zou hij een lekker weissbiertje verkiezen? Het is natuurlijk wel een Duitser…

Lees verder

Drink of the Month: Jopen Bok

Hey joh! Leuk dat jullie er weer zijn! Is de maand nu alweer om?? Tjessis wat snel zeg! Stress alom want wat moet ik nu weer bedenken om te gaan drinken deze maand?? Fonkelpimp stelde afgelopen weekend voor om alvast een schot voor de boeg te geven en lekker te vertellen over witbier. Maar hoewel ik meteen begon te watertanden bij het idee van een frisse Hoegaarden leek het mij toch verstandig om de pels van de beer niet stante pede te verkopen voordat het beestje überhaupt geschoten is en gewoon nog heel even te wachten tot de zon echt doorgebroken is. Zodoende grijp ik terug op iets waar diezelfde Fonkelpimp mij enige tijd geleden kennis mee heeft laten maken: Jopen Bokbier. Een goed idee dat het laatste staartje van de winter meer dan dragelijk maakt.

Normaliter schrijf ik een eigen verhaal maar onderstaande vat alles zo precies samen dat ik niet inzag waarom ik niet gewoon ongegeneerd op copy-paste zou drukken:

Jopen vier granen Bokbier is het enige vier granen Bokbier ter wereld. Dit robijnrode bier van 6,5% is een seizoensspecialiteit voor de herfst. De hoge gisting zorgt ervoor dat Jopen vier granen Bok een fruitig aroma heeft. De speciale blend van de verschillende bleke en donkere moutsoorten resulteert in een licht moutige smaak en een subtiele gebrandheid.

De vier granen Bok grijpt terug naar de historie van het bokbier. Het eerste bokbier was waarschijnlijk een bovengistend bier uit meerdere granen gebrouwen. Dit bier werd ontwikkeld in het Duitse plaatsje Einbeck, wat later verbasterde tot Ein Bock. Naast de traditionele Haarlemse combinatie van haver, tarwe en gerst is een vierde historisch brouwgraan rogge toegevoegd.

De Engelse “Beerhunter” Michael Jackson zegt over de vier granen Bok:
“Dit bier heeft een robijnrode kleur en is ongefilterd. Het aroma heeft iets van een vers gepelde mandarijn; het is daardoor zeer fris en levendig. Ook bevat het anijsachtige geuren. Het eindigt met een rookachtige gebrandheid, een heel apart bier. Aanbevelingswaardig!”

Nou moet ik natuurlijk wel nog even wat puntjes op de i zetten. Ik zie namelijk alweer van kilometers ver aankomen dat mensen gaan zeuren dat Jopen eigenlijk herfstbier is. Mijn antwoord daarop is dat je dan maar moet doen alsof het herfst is. De blaadjes dwarrelen dan wel niet in al hun “gâhd bruîneuh prag” naar beneden maar daar is verder ook wel alles mee gezegd. Ik zou Jopen niet drinken als de zon met dertig graden op mijn bolletje scheen nee maar laten we niet te lastig doen he?

Mr. Pretentious at work

Mr. Pretence at work

Verder wil ook nog even aanstippen dat ik de hierboven gequote Jackson natuurlijk wel een pretentieuze eikel vind. Met zijn vers gepelde mandarijn…. Vooral het woordje “aanbevelingswaardig!” (met uitroepteken nota bene! En fout geschreven!) doet mij het hoofd schudden. Alsof die man ook maar een flauw benul heeft van bier brouwen. Dat heb ik natuurlijk ook niet maar ik geef gewoon aan dat iets lekker is, ik maak er geen oratie van. Ah well… Hij heeft verder wel gewoon gelijk. Jopen is zeker fris en levendig maar wel met die stevige, inderdaad ietwat doorrookte, nasmaak die bij elke goede Bok tot zijn recht moet komen.
Dus geniet er snel nog maar even van! Straks moeten we weer in onze zwembroeken zwetend op het strand cocktails weg tikken en weer een heel jaar lang wachten op al dat lekkers dat herfst, winter en ja ook het begin van de lente ons te bieden hebben!