Vandaag is sergeant Chuck tijdens het volleyballen tegen een paal aan gelopen. De paal waar het net aan vast staat, welteverstaan. Niet echt iets heftigs en ook geen langdurige blessure, maar best een lullige manier van blesseren.

Het bloedde en mijn knie is wat pijnlijk en knakt en kraakt raar.

Toch is dat niet de eerste lullige blessure die Chuck in zijn carrière als kersverse sergeant heeft meegemaakt. In omgekeerde volgorde:

Springschenen!

Al sinds half oktober. Nu bijna hersteld.

De scheve bekkenstand!

Joost mag weten hoe die ontstond, maar hij deed goed veel pijn!!

De kenkerhard tegen je knie aangeschopt worden blessure!

We speelden wereldbal (onze is gewoon blauw). Ik lag erop (dat was al niet mijn keuze) en een ander probeerde de bal, met alle kracht in zijn 90kg zware lichaam met voetbaltraining, onder mij vandaan te trappen. Zijn scheen vs mijn knie.

De verkeerde duik blessure!!

Dat ging even gek!! Ik moest een foto van mijn rug laten maken in het CMH.

Zoals jullie lezen maakt jullie grote actieheld van de simpelste dingen nog een groot avontuur, met verwondingen en alles erop en eraan!

Gelukkig hebben we deze avond gewoon gevuld met een veilig spelletje kolonisten van Catan.

Eind goed, al goed

Volgende keer meer over het spannende leven van sergeant Chuck!!

Tot een jaar geleden hebben jullie kunnen genieten van mijn stoere verhalen als soldaat Chuck. Na al die woeste avonturen werd ik sergeant Chuck. Als sergeant Chuck werd mijn leven heel anders. Eigenlijk in de verhalende vorm helemaal niet meer noemenswaardig. Jullie grote actieheld sergeant Chuck volgt momenteel namelijk de opleiding voor verpleegkunde op de korporaal van Oudheusden kazerne. Het dichtste wat we daar bij actie komen is als we langs een groepje manschappen lopen die Combat Life Support aan het oefenen zijn, en het stoerste wat wij op militair gebied doen is gedag zeggen tegen onze collega’s van het Korps Commando Troepen.

Dus, nu dat het helemaal niet interessant meer is, wil ik jullie niet langer mijn gezicht onthouden. Hier is waar jullie al lang niet meer op wachtten:

Een foto van mij

Deze foto is afgelopen maandag genomen toen we een dag vol gezelligheid hadden georganiseerd voor een stel verstandelijk beperkten. Dit voertuig (YPR) hadden we, ter vermaak van hun, te leen om lekker mee te crossen, maar we vonden het zelf natuurlijk ook prachtig

Op Fonkelhorse is voor sergeant Chuck een nieuwe tijd aangekomen, maar wat dat moge zijn staat nog niet vast. Als jullie, trouwe lezers en fans, voorkeuren hebben, zal ik dat zeker ter overweging nemen. Enige suggesties zijn:

- verhalen van de stages (de eerstvolgende wordt Psychiatrie)

- verhalen van onze lessen en vakken (we hebben nu kraamverzorging)

- verhalen van de soap die het leven op de kazerne is en hoe wij ons daar vermaken

- poëtische uitingen (sergeant Chuck heeft net een nieuw vriendinnetje)

- overdenkingen des levens

- omschrijvingen van het eten van onze defensiecateraar (boeiender dan je zou denken)

- niets

- korte verhalen

Liefs,

Chuck

“Jo Bonten is the ultimate survival expert, all we can do is bow our heads and beg for him to teach us more of his incredible skills and knowledge” aldus een duidelijk geimponeerde Les Stroud. Bear Grylls ging in zijn statement nog verder en stelde in tranen vast dat “Jo Bonten is a god. I am ashamed that for so long I have dared to call myself an expert in survival techniques”. Beide ex-survival experts weten nog niet wat ze met de rest van hun leven gaan doen. Grylls heeft laten weten zich eerst heel lang te gaan bezinnen op zijn leven voor hij een nieuwe carriere aan zal durven gaan. Jo Bonten zelf was zo druk met het wederom bedwingen van de natuur dat hij niet bereikbaar is voor commentaar.

(Met dank aan Richelle)

100% GRRR: voor al uw nepfeiten en andere b*llsh*t

Deze man is een levend voorbeeld die alle Mannelijke Kwaliteiten en Belangrijke LevensLessen beheerst waar wij allen naar moeten streven.

Het valt niet mee om een Echte Man te zijn, in deze wereld die geregeerd wordt door vrouwen. Gelukkig hebben wij rubrieken als 100% GRRR en Chucks Legerverhalen om ons de weg te wijzen naar een beter bestaan als Echte Man. Aan deze zeer waardevolle informatie zou ik nog het volgende blog willen toevoegen: The Art of Manliness.

Dit prachtblog beschrijft nauwkeurig ieder aspect van hoe een Echte Man zich dient te gedragen en welke vaardigheden hij dient te bezitten. Van welke cocktails te drinken, tot hoe motor te rijden, tot hoe je voor te stellen, tot hoe te scheren, tot hoe een deur open te houden voor een dame, enzovoorts. Aan de slag heren, dit lijkt me het bestuderen waard!

Al meer dan een half jaar heeft jullie grote actieheld, Chuck, niets van zich laten horen. Dat kan natuurlijk niet. Waarom is dat toch? Nou, daar kan ik kort over zijn: Jullie grote actieheld heeft niet meer zoveel actie. Of liever gezegd: Bijna geen.

Doen we dit dan niet meer?

Natuurlijk hangen we nog weleens ondersteboven in een boom en kruipen we ouderwets gezellig door het zand of de modder, maar twee keer in de week twee lesuren sport komt neer op effectief ongeveer 2,5 uur sport per week. Want voor omkleden en douchen krijgen we tegenwoordig minstens een half uur. Het leven verschilt nogal tussen soldaat zijn op de KMS of sergeant in een verpleegkundigenopleiding op het IDGO.

Hier, dus.

Als er veel behoefte aan is wil ik jullie best vervelen met verhalen over oude mensen hun billen wassen op stage, het oefenen van infusen aanleggen op poppen in het praktijklokaal of de nooit fatsoenlijk uitgevoerde exercitie van deze gemengde landmacht-vloot-mariniers-luchtmacht-marechaussee kazerne. Echter, ik vermoed dat ik daar weinigen mee boeien kan.

Slaap je al?

Maar!!!! Nu is er iets moois gebeurd

Een man is opgestaan!!!

Opeens was daar een overste voor onze klas. Of nou ja, opeens… Ik moest hem wel eerst gaan zoeken want de beste man was tegen een stel dames van een andere klas (zo’n gemengde, met vloot en luchtmacht erin) in de gang aan het vertellen dat hij hun graag snel in zijn lokaal wilde hebben. Daar kan hij ook niets aan doen, de man is immers een hoge officier en daar gaat wel vaker wat mis. Toen ik hem vertelde dat hij mijn klas moest hebben en dat we al klaar zaten, kwam er nog iets over een verkeerd rooster, maar we weten allemaal natuurlijk dat hij gewoon liever die dames in zijn klas had gehad.

Anyway…

Er was een man, een officier, een overste (dat is een luitenant-kolonel, oftewel 1 rang beneden kolonel. Een kolonel is een rang die bijvoorbeeld commando heeft over een gehele kazerne), hij stond voor onze klas.

En de man had een boodschap...

De boodschap was dat wij militairen veerkrachtiger moesten worden op mentaal gebied. Daartoe legde hij eerst uit dat 90% van ons handelen voortkomt uit het onbewuste, slechts 10% uit het bewuste. Om veerkrachtiger te worden op mentaal gebied, moeten wij dus ons onbewuste leren kennen en leren sturen.

Hij had er ook gelijk een oefeningetje bij en omdat ik deze week groepsoudste ben en hij mij al had gesproken, mocht jullie grote actieheld deze oefening uitvoeren. Hij had drie kaartjes op de grond met daarop de woorden “Zelf”, “Toeschouwer” en “Waarnemer”. Nadat ik mij een vervelende situatie in het verleden in gedachte had genomen, moest ik achtereenvolgens me inleven in mezelf, de waarnemer en de ander, op dat moment in het verleden. En toen ik daarmee klaar was, nog een keer. Dat deed ik in het midden van de klas… in stilte…

Er werd moeilijk gekeken in de klas...

En enige scepsis was wel te vinden...

Nu blijkt! Onze klas gaat een pilot draaien voor dit project. Er is nog ergens een groepje officieren en een klasje artsen (eigenlijk ook officieren) die dat ook gaan meemaken of al hebben meegemaakt. Hiertoe gaan wij volgende week twee dagen verblijven in huize Beukbergen, te gast bij de Geestelijke Verzorging.

Gewoon... Omdat het een prettig optrekje is in het bezit van defensie

Het zal mij allemaal razend benieuwen… We hebben een vol programma met films en een stuk of zes theorieën die aan bod komen, met intrigerende namen als ‘ankeren-theorie’, ‘oogbewegingen-theorie’ en associatie-dissociatie-theorie. Dit allemaal om ons onbewuste te ontdekken!

Stay tuned, dear readers, for one day I might be the man…

...who kills the goat

Liefs,

sergeant Chuck

watch?v=D9DkciMTsLI&feature=relmfu

Zoals gewoonlijk lukt het me maar niet om normaal een videootje te laten zien, maar als je gewoon op de link klikt is er niks aan de hand hoor! Eet smakelijk!

De mannen van COLD STEEL BLADE hebben er hun levenswerk van gemaakt om scherpe messen te maken. Niet zomaar scherpen messen, nee; de grootste, sterkste en scherpste messen ter wereld. Ze laten geen kans onbenut, geen innovatie ongetest om speciaal voor ons de geweldigste messen ter wereld te maken.
Er werd zelfs een mes van deze mannen gebruikt in de onvergetelijke filmklassieker Universal Soldier, ik bedoel maar!
Zei ik messen? Man, ze maken alles: zwaarden, bijlen, knotsen, knuppels, pepperspray. Je kan het zo gek niet bedenken of de mannen en vrouwen van COLD STEEL hebben iets moois voor je in petto.

Maar hier houdt het niet op bij COLD STEEL, ze maken ook filmpjes. In de filmpjes hakken ze allemaal dingen in stukken met grote scherpe dingen! Varkens zijn favoriet bij COLD STEEL:

Voordat de Horse offline gaat wilde ik jullie nog even een 100% GRRR meegeven om het smachtend wachten op de verbeterde Fonkelhorse site wat te verzachten.
Deze man, die post onder de naam FPSRussia is razend populair omdat het enige wat hij filmpje na filmpje doet is alle mogelijke wapens uitproberen op zijn landgoed in Rusland of op de schietbaan. In het filmpje Big Wet Jugs neemt FPSRussia jullie mee op een guided tour langs wapens van een verschillend kaliber die hij uitprobeert op litertanks water.

100% GRRR: and as always my friends: have a nice day…

dat soort strepen dus!

Het is alweer een paar weken geleden dat ik de grote eer had om uitgenodigd te worden op een wel heel bijzondere gebeurtenis: onze Fonkelhorse ActieHeld Chuck werd bevorderd tot sergeant en of ik dat wilde meemaken. Nou dat liet ik mij natuurlijk geen twee keer zeggen en op een nogal militair tijdstip (acht uur ‘s morgens) zat ik in de trein naar de Koninklijke Militaire School (KMS) te Weert om daar van het heugelijke feit getuige te mogen zijn.

(Disclaimer: om redenen van staatsveiligheid zijn er geen foto’s van het daadwerkelijke evenement gebruikt)

Het zijn natuurlijk wel Nederlandse militairen waar we het hier over hebben dus er moest voor alles koffie worden geleut. Godzijdank was ik ook eerst opgehaald door Chuck zelf in diens bolide. Zodoende heb ik het genoegen mogen smaken om keihard een kazerneterrein op te mogen rijden in een opgevoerde sportauto waaruit snoeihard Die Antwoord uit de speakers blies.

Na het reglementaire bakje ochtendnat werden we naar een zaal gedirigeerd waar ons tekst en uitleg over de sergeantsopleiding werd gegeven. Uiteraard ging dat heel soldaatesk: als je iets te vragen had tijdens de presentatie moest je het vooral vragen, anders ging iedereen van uit dat je het begreep. (uiteraard durfde na dat statement niemand meer zijn hand op te steken) Natuurlijk waren zowel de powerpoint als het begeleidend filmpje van het te verwachten zeer slechte niveau. Maar dat mocht de pret niet drukken! De uitleg van de majoor zelf was uiterst helder en liet niets aan de verbeelding over: in het kort kwam het erop neer dat rekruten keihard aangepakt zijn, zo nodig fysiek en mentaal gebroken werden, weken buiten moesten slapen, hebben gevochten om hun eten, konijnen de nek om moesten draaien en in het holst van de nacht door politiehonden werden opgejaagd in donkere bossen. Jullie begrijpen, de aanwezige moeders in de zaal huiverden bij elk voorbeeld dat gegeven werd. Toch werd maar weer eens duidelijk dat er zeer goed na was gedacht over het lesprogramma. Alles had een duidelijke functie en een doel, niks was uit de lucht gegrepen en het was ook direct duidelijk dat de instructeurs op de KMS hart voor de zaak hebben en hun best deden om goede, gedegen, kundige en moedige onderofficieren af te leveren. En dat is ze zeer goed gelukt!

keihard trainen gek!

De aanwezige officieren putten zich uit in verontschuldigingen toen het tijd was voor de lunch. Door de bezuinigingen was het allemaal maar krap en uitgemeten. Maar we waren al lang blij dat we niet zoals de sergeants in spe hinderlagen hoefden te leggen en in de modder moesten liggen voor ons broodje ham dus niemand klaagde. Wel was het maar weer al te pijnlijk duidelijk wat de ondoordachte bezuinigingsdrift van dit Kabinet precies voor gevolgen heeft.

En dan was het eindelijk tijd voor het grote moment! We moesten allemaal naar een sportzaal waar de bevordering zou plaatsvinden. Het was een zeer heldhaftig moment toen de rekruten in vol ornaat de zaal binnen marcheerden met aan het hoofd de verschillende kaders van de pelotons. Mijn knieen knikten overigens wel even toen ik de adjudant zag waar Chuck de afgelopen maanden zijn orders van kreeg. Ik heb hem maar heel even gesproken maar het was duidelijk dat hij elke ochtend voor zijn ontbijt de harten van de rekruten at die afgevallen waren tijdens de training.

Tja wat moet ik er verder over zeggen? Veel gesalueer en geroep van orders later kreeg onze Grootsch Achtieheld Chuck zijn sergeantsstrepen opgespeld. Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo’n ordelijke diplomauitreking heb meegemaakt! Beste Chuck, pardon ik bedoel, Sergeant Chuck, namens heel Fonkelhorse van harte gefeliciteerd met je bervordering! Dat je nog maar veel medailles mag verdienen in de toekomst!

van harte gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!