Geachte Wilders en kornuiten.

Onlangs had ik ‘s avonds ontzettend veel trek in een lekker biertje. Een gevoel dat jullie wellicht niet onbekend is. Helaas zit ik momenteel wat krap bij kas omdat ik én student ben én een Linkse Hobby beoefen. Ik hoor dus eigenlijk bij de groep mensen die volgens het huidige kabinet geen recht op geld hebben.

Wat te doen? Mijn dorst was groot, mijn bankrekening was klein. En opeens wist ik het! Verdomd! Die Polen!

Snel ging ik dus naar een kleine Turkse supermarkt, je weet wel, zo een van Moslims maar waar ze wel alcohol en varken verkopen (maar integreren, ho maar!). Onze Poolse buren hebben namelijk enkele vrij kwalitatief hoogwaardige bieren meegenomen uit hun land. Goedkoop en lekker. Deze bieren zijn dus onder andere verkrijgbaar bij de vele kleinere (allochtone) supermarktjes die mijn wijk rijk is. Ik ging dit keer voor Lech. Soms neem ik ook wel Tyskie of Zubr. Ik kan het Daniël van der Stoep en Hero Brinkman van harte aanraden ze eens te proberen.

Binnen niet al te lange tijd zat ik weer met mijn neus in de studieboeken, wat een stuk aangenamer was met zo’n heerlijk en goedkoop biertje er bij. Toch mooi, die multiculturele samenleving.

Met hartelijke groet,

Fonkelpimp

P.S:
Laatst zag ik een grote, kale en slechtgeklede kerel onverstaanbaar mompelend tegen een gevel urineren. Ik dacht meteen: Ha! Een Pool! Snel, melden die overlast! Bleek het Eric Lucassen te zijn. Het kan verkeren.

Heb jij ook iets met Polen. Geef het dan snel door aan de PVV, die doen er iets mee!
http://meldpuntmiddenenoosteuropeanen.nl/

Internationaal…
…wordt 2012 waarschijnlijk een jaar van pappen en nat houden. Voor vier van de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad (China, Rusland, Frankrijk en de VS) staan er verkiezingen en machtstransities op stapel dus de machtshebbers van die landen zullen voornamelijk bezig zijn met interne politiek en niet wat minder tijd hebben voor de rest van de wereld. Dit is jammer want de 20+ klimaattop in Rio komt eraan en het is broodnodig dat er een evaluatie komt van de afgelopen klimaattop en een uitgewerkt plan over hoe het nu verder moet met Moeder Natuur. Daarnaast moeten de gemaakte afspraken omtrent de eurocrisis van afgelopen jaar bestendigt worden om zo de fundamenten te leggen om een dreigende nieuwe crisis te vermijden. Maar het zal er niet van komen tot alle politieke transities voltooid zijn, wat het vertrouwen in met name de Euro geen goed zal doen. Natuurlijk zullen alle ogen gericht zijn op de Verenigde Staten maar maak je niet te sappel: noch president Obama noch de Republikeinen zijn bij machte om nog wereldschokkende wetgeving of andere beslissingen door te voeren, zo vast zitten ze in hun partijpolitieke strijd. Het is heel goed mogelijk dat, hoewel de teleurstelling over Obama groot is, hij wel opnieuw herkozen gaat worden omdat eventuele Republikeinse tegenkandidaten nog minder inspirerend zijn. Interessanter is het dan ook om de ontwikkelingen in Rusland te volgen waar massademonstraties zelfs de krachtige arm van Putin teveel lijken te worden. Zou hij zijn hand toch overspeeld hebben tijdens de afgelopen verkiezingen? En kunnen de Russen hun woede en teleurstelling kanaliseren en een daadwerkelijke politieke verandering bewerkstelligen? In ieder geval zullen Putin en zijn kliek toch in moeten binden, het ziet er niet naar uit dat het loslaten van een aantal knokploegen en het doodschieten van een paar mensenactivisten dit keer afdoende zal zijn om de rust te doen wederkeren. Ook zal het erop of eronder zijn voor de Occupy beweging. De beweging heeft laten zien dat veel mensen het eens zijn met de roep om, met name economische, verandering maar het is goed mogelijk dat Occupy ten onder zal gaan aan haar eigen succes. De beweging is gebaat bij eenheid en een duidelijke boodschap naar de buitenwereld toe. Het is prachtig om iedereen zijn stem te gunnen maar op termijn zal er toch dat stukje broodnodige hiërarchische structuur moeten worden ontwikkeld om door te kunnen pakken. Ook zullen we zien of de ontwikkelingen in de Arabische wereld inderdaad een lente zijn of eerder een voorbode van een lange ijzige winter. Kadhafi is dood maar de strijd is nog niet gestreden in Libië. De vraag is of de diverse warlords en clans genoeg in toom te houden zullen zijn door de overgangsregering. Ook in het Midden-Oosten loopt de spanning verder op. De huidige instabiele situatie in veel landen zet de verhoudingen tussen landen onderling op scherp en het is mogelijk dat dit zich uit in een harde confrontatie, met name tussen Iran en Israël. Ook doet dit alles de anti-piraterijmissie in Somalië geen goed. Nu al zijn de piraten hun actieradius aan het uitbreiden tot en met de Maldiven en er zijn copycats gesignaleerd rond het Panama-kanaal en voor de kust van West-Afrika. Het is belangrijk dat de internationale gemeenschap blijft focussen op dit probleem en niet opeens alle aandacht gaat schenken aan een dreigende crisis in het Midden-Oosten of Noord-Afrika. Ook heeft Noord-Korea een nieuwe leider die dit jaar hard aan de bak zal moeten om de Eeuwige Dynastie ook daadwerkelijk eeuwig te laten voortduren. Het zou kunnen dat gebeurtenissen in 2012 wel eens wat roet in het eten kunnen gooien…

Nationaal…
…gaan we de gevolgen van de wereldwijde financiële malaise zo langzamerhand wel voelen. Dit zal zich dan vooral uiten in de hysterische bezuinigingen die nu toch echt doorgevoerd gaan worden. Met name studenten, militairen en kunstenaars krijgen het goed voor hun kiezen. Het zit er niet in dat dat verder hele grote politiek consequenties gaat hebben, het kabinet Rutte 1 zit relatief stevig in het zadel en het lijkt erop dat Geert Wilders nog een jaartje wacht voor hij politieke munt gaat slaan uit de maatschappelijke onvrede. Wilders zal sowieso de ontwikkelingen in Frankrijk op de voet volgen, waar zijn collega Marine Le Pen die het van haar vader geërfde Front National nieuw leven in heeft geblazen en een gedegen kans maakt op een serieuze gooi naar het presidentschap. Wel zal het CDA nog blijven worstelen met haar twee dissidenten maar zowel Ferrier als Koppejan hebben afdoende bewezen hun persoonlijke politieke carrière niet op te willen offeren voor het hogere doel. Zij zullen hoogstens van zich laten horen als ze weer eens wat media-aandacht nodig hebben. Occupy-Nederland zal het naar alle waarschijnlijkheid niet lang meer maken. De beweging is te klein en te versplinterd om op een goede manier het grote publiek voor zich te winnen, dat nog lang niet overtuigd is van de goede bedoelingen van de beweging. Dit komt met name omdat Occupy-Nederland zich niet los kan maken van haar connecties met de anarchistische beweging. Daarnaast zal burgemeester van der Laan vaart maken met de ontruiming van het Beursplein en dat zal het einde betekenen van Occupy Amsterdam, de rest zal snel volgen. De enige kans die er nog is om een vuist te maken is om alle bewegingen samen te trekken in Den Haag en het malieveld en andere plekken te bezetten maar de kans dat de ME dan losgelaten wordt is helaas te groot. Nederland is duidelijk nog niet klaar voor dit soort acties. Waar Nederland ook niet klaar voor was, en wat natuurlijk toch doorgedrukt is, is de politiemissie in Kunduz, Afghanistan waar we druk bezig zijn met het opleiden van lokale politieagenten. In 2012 zullen we zien wat die opleiding nou in de praktijk voorstelt en of we weer wat van onze internationale street-cred terug hebben veroverd na de beschamende aftocht uit Uruzgan.

Fonkelhorse…
…pakt in tegenstelling tot onze politieke elite wel door! 2011 was een jaar waarin jullie favoriete site erg aan bezinning toe was en bij tijd en wijle was het aanbod minimaal. Gelukkig is in december Le Brusee met zijn wekelijkse column Power-Ballad Maandag toegetreden tot de rangen der Fonkelschrijvers. Met deze muzikale bijdrage is de toon voor 2012 goed gezet! Ook het daverende succes van Intellectuele Ontmoetingen smaakt naar meer en er worden plannen gemaakt voor een volgende aflevering. Wisten jullie trouwens dat Fonkelhorse alweer drie jaar bestaat? Het zou zo maar kunnen dat we dat gaan vieren met de eerste Fonkelparty. Hou je agenda bij de hand voor een mogelijke datum voor dit festijn! Gloednieuw is de maandelijkse column Stijl, Klasse en Goede Smaak die deze maand gelanceerd wordt. Gebaseerd op de site artofmanliness.com willen we inhoudelijke tips en tricks aanbieden die specifiek gericht zijn op de Nederlandse man. Natuurlijk gaan we ook verder met het aanbieden van alle zin, onzin en briljante waanzin die jullie al van ons gewend zijn!

De naderende Apocalypse…
…is dus samen met Fonkelhorse het enige wat nog een beetje sjeu kan geven aan wat naar alle waarschijnlijkheid een jaar van doormodderen en afwachten wordt. Wij zijn in ieder geval al hard bezig met de voorbereidingen voor het naderende einde in de vorm van maandelijkse etentjes, het samenstellen van bug-out bags en ruzie maken over of het nou handiger is om tijdens Armageddon met de fiets te reizen of toch maar een tank te stelen. Ongetwijfeld zullen we onze bevindingen nog wel met jullie delen op de Horse! Tot die tijd: blijf fonkelen!

Al meer dan een half jaar heeft jullie grote actieheld, Chuck, niets van zich laten horen. Dat kan natuurlijk niet. Waarom is dat toch? Nou, daar kan ik kort over zijn: Jullie grote actieheld heeft niet meer zoveel actie. Of liever gezegd: Bijna geen.

Doen we dit dan niet meer?

Natuurlijk hangen we nog weleens ondersteboven in een boom en kruipen we ouderwets gezellig door het zand of de modder, maar twee keer in de week twee lesuren sport komt neer op effectief ongeveer 2,5 uur sport per week. Want voor omkleden en douchen krijgen we tegenwoordig minstens een half uur. Het leven verschilt nogal tussen soldaat zijn op de KMS of sergeant in een verpleegkundigenopleiding op het IDGO.

Hier, dus.

Als er veel behoefte aan is wil ik jullie best vervelen met verhalen over oude mensen hun billen wassen op stage, het oefenen van infusen aanleggen op poppen in het praktijklokaal of de nooit fatsoenlijk uitgevoerde exercitie van deze gemengde landmacht-vloot-mariniers-luchtmacht-marechaussee kazerne. Echter, ik vermoed dat ik daar weinigen mee boeien kan.

Slaap je al?

Maar!!!! Nu is er iets moois gebeurd

Een man is opgestaan!!!

Opeens was daar een overste voor onze klas. Of nou ja, opeens… Ik moest hem wel eerst gaan zoeken want de beste man was tegen een stel dames van een andere klas (zo’n gemengde, met vloot en luchtmacht erin) in de gang aan het vertellen dat hij hun graag snel in zijn lokaal wilde hebben. Daar kan hij ook niets aan doen, de man is immers een hoge officier en daar gaat wel vaker wat mis. Toen ik hem vertelde dat hij mijn klas moest hebben en dat we al klaar zaten, kwam er nog iets over een verkeerd rooster, maar we weten allemaal natuurlijk dat hij gewoon liever die dames in zijn klas had gehad.

Anyway…

Er was een man, een officier, een overste (dat is een luitenant-kolonel, oftewel 1 rang beneden kolonel. Een kolonel is een rang die bijvoorbeeld commando heeft over een gehele kazerne), hij stond voor onze klas.

En de man had een boodschap...

De boodschap was dat wij militairen veerkrachtiger moesten worden op mentaal gebied. Daartoe legde hij eerst uit dat 90% van ons handelen voortkomt uit het onbewuste, slechts 10% uit het bewuste. Om veerkrachtiger te worden op mentaal gebied, moeten wij dus ons onbewuste leren kennen en leren sturen.

Hij had er ook gelijk een oefeningetje bij en omdat ik deze week groepsoudste ben en hij mij al had gesproken, mocht jullie grote actieheld deze oefening uitvoeren. Hij had drie kaartjes op de grond met daarop de woorden “Zelf”, “Toeschouwer” en “Waarnemer”. Nadat ik mij een vervelende situatie in het verleden in gedachte had genomen, moest ik achtereenvolgens me inleven in mezelf, de waarnemer en de ander, op dat moment in het verleden. En toen ik daarmee klaar was, nog een keer. Dat deed ik in het midden van de klas… in stilte…

Er werd moeilijk gekeken in de klas...

En enige scepsis was wel te vinden...

Nu blijkt! Onze klas gaat een pilot draaien voor dit project. Er is nog ergens een groepje officieren en een klasje artsen (eigenlijk ook officieren) die dat ook gaan meemaken of al hebben meegemaakt. Hiertoe gaan wij volgende week twee dagen verblijven in huize Beukbergen, te gast bij de Geestelijke Verzorging.

Gewoon... Omdat het een prettig optrekje is in het bezit van defensie

Het zal mij allemaal razend benieuwen… We hebben een vol programma met films en een stuk of zes theorieën die aan bod komen, met intrigerende namen als ‘ankeren-theorie’, ‘oogbewegingen-theorie’ en associatie-dissociatie-theorie. Dit allemaal om ons onbewuste te ontdekken!

Stay tuned, dear readers, for one day I might be the man…

...who kills the goat

Liefs,

sergeant Chuck

Dag allemaal! Ik ben Tessa en vandaag ga ik jullie vertellen over mijn grootste ergernis: de babymaffia, ook wel voortplantingsgestapo genoemd. Er is geen ontkomen aan; volgens sommige figuren is kinderen krijgen namelijk iets dat hoort. Die allesoverheersende kinderwens zou zich zo’n beetje rond je 25ste moeten openbaren (haha, ik zei baren). Zo niet, dan ben je raar en dien je uitgebreid te vertellen wat er dan in je jeugd is misgegaan. Dat de wereld al zeven miljard mensen telt, waarvan het grootste gedeelte maar net genoeg voedsel en water heeft, het zal ons jeuken. Want wij wonen in Nederland, waar het allemaal geweldig geregeld is. Waar de Voedselbank brood weigert omdat het ongesneden is en waar je drinkwater gebruikt om de wc mee door te spoelen.

Oneerlijk en egoïstisch, die kende ik nog niet!
Laat ik voorop stellen dat ik absoluut geen hekel aan kinderen heb, ik heb er gewoon wat minder affiniteit mee dan de gemiddelde chick die op het kinderdagverblijf werkt. ‘Dat komt nog wel’, hoor ik regelmatig. ‘Misschien wel, misschien niet’, antwoord ik dan. Daar kunnen ze lekker weinig mee.
Er zijn mensen die bewust kinderlozen egoïstisch vinden. Daar ben ik wel het mee eens. Wel of geen kinderen krijgen is namelijk ALTIJD een egoïstische keuze. Dat doe je puur voor jezelf, en niet voor de Verenigde Naties, je oudedagsvoorziening, je schoonmoeder of de slager op de hoek. Niemand vraagt erom geboren te worden – sterker nog, ik denk dat veel baby’s direct weer mama’s buik in zouden kruipen als ze eenmaal weten hoe de buitenwereld in elkaar steekt. Lekker chillen in je privézwembad, ik teken ervoor.

Kom erbij Keanu Reeves, het water is heerlijk!

Het kan zoveel leuker
Natuurlijk zijn baby’s onwijs schattig (die teennageltjes!) en geeft het vast veel voldoening om een klein mensje op te voeden. En ongetwijfeld krijg je er veel voor terug, afgezien van die totaalruptuur en de gebroken nachten. Maar geitjes zijn óók schattig en ze trucjes leren geeft óók veel voldoening. Hell, ze géven zelfs melk in plaats van het alleen maar op te drinken. En toch wil iedereen uiteindelijk liever een kindje. Zouden die zo populair zijn omdat je de baas over ze kunt spelen? Dieren laten zich niet zomaar aankleden, laat staan naar voetbal sturen om vader’s onvervulde jeugddromen te moeten vervullen. En geef ze eens ongelijk.

Geitjes aankleden is geen sinecure. Vaak hebben ze een dure smaak.

Lekker moederen
Zoals mijn held Midas Dekkers zegt: er is een drang om te paren, niet om te baren. Sinds de introductie van de pil hangen die twee dingen niet meer samen, maar het verlangen om te moederen is nog altijd hardnekkig aanwezig. Zó hardnekkig dat de maatschappij uitleg verwacht als jij dat ‘oergevoel’ nog niet hebt. Maar waarom eigenlijk? Ook ik vind het heerlijk om de eendjes te voeren of voor een heel voetbalelftal te koken, maar dat betekent niet dat ik ook een eigen elftal ter wereld wil brengen.
Misschien word ik wel liever zo’n kattenvrouwtje. Katten komen namelijk (in tegenstelling tot kleuters, die altijd rondrennen alsof ze dronken zijn) altijd op hun poten terecht. Als ik me echter wél besluit voort te planten gebeurt dat zodra ik er behoefte aan heb; niet jullie. Word lekker zelf zwanger of ga bij een crèche werken als je zo graag met baby’s wilt tutten. Of beter nog: neem een hondje, dat luistert tenminste naar je. Ik ben daar al lang mee gestopt.

Je bent zélf een Blije Doos
Ik weet precies waar kindertjes vandaan komen en zodra mijn eierstokken alsnog gaan rammelen zal ik er wel een paar op de kop tikken. Twee stuks, dat lijkt me wel wat: eentje om te koken en eentje om schoon te maken. Misschien later nog een derde, als decoratie voor bij de vijver. Maar tot die tijd zou ik het waarderen als jullie ophouden met die ‘subtiele’ hints à la “wat een mooi huis, waar komt de babykamer?” en me vragen om op je kroost te passen ‘zodat ik alvast kan oefenen’. En indien je de behoefte voelt om een Blije Doos te regelen wanneer ik een keertje niet drink, vraag je dan af of je niet beter een psychiater kunt bellen. Die obsessie met andermans voortplanting is niet alleen vermoeiend maar ook ronduit onbeschoft – vraag maar aan Beatrijs Ritsema. Dat is haar oordeel en daar moet je het mee doen. Respecteer mijn blinde doodsangst voor de Prénatal zoals ik ook jouw behoefte aan dampende poepluiers respecteer en we zullen dikke vriendjes worden. Maar handen af van mijn eierstokken graag.

Vergeet ik bijna het belangrijkste: mijn eventuele nageslacht zal bestaan uit superslimme Stewie’s die, net zoals hun moeder, een hekel hebben aan slap babygewauwel en je linea recta naar het Precambium teleporteren zodra je ook maar één keer de eencellige lokroep ‘koedie koedie’ uitkraamt. En ik zal apetrots op ze zijn.

Ja hallo, zo leuk is het nou ook weer niet.

De supermarktexperience, laten we het daar eens over hebben. Het kan namelijk echt alle kanten op met boodschappen doen in de supermarkt. Soms is het een hoogtepunt van de dag, terwijl het op andere dagen de hel op aarde kan zijn. Nou is dit niet per definitie te wijten aan de supermarkt zelf, maar eerder aan de boodschappende menigte. Dit eerste deel van mijn spetterende analyse van de supermarktexperience zal ik me dan ook aan dit vreemde volk wijden, en wel door middel van een opsomming van de meest rampzalige specimens:

Het-slappe-mandje:
Het-slappe-mandje is een van de laagste, meest smerige creaturen van de supermarktvoedselketen. Weten jullie nog, die goeie ouwe tijd? Toen de wereld was opgedeeld in karretjes en mandjes? Helaas is die tijd voorgoed voorbij sinds de introductie van het mandje op wieltjes met een handvat. Deze afgrijselijke uitvinding zorgde ook meteen voor de geboorte van het-slappe-mandje. Het-slappe-mandje is dus iemand die niet gewoon een karretje of een mandje pakt, maar zo’n mandje op wielen en daar dan HEEL LANGZAAM mee door de supermarkt gaat lopen. En omdat het-slappe-mandje zo’n ding achter zich aan sleept let het slappe-mandje niet op waar dat kutding allemaal tegenaan zwabbert. Mijn schenen bijvoorbeeld. Daarnaast weet het slappe-mandje in zijn/haar eentje een heel gangpad te blokkeren met de zigzaggende voortgang die het meeslepen van dit verfoeide object kennelijk automatisch veroorzaakt.

De in-de-weg-loper:
Dit hinderlijke wezen heeft altijd een boodschappenwagentje, zelfs al heeft ze (ja, de in-de-weg-loper is altijd vrouwelijk) alleen maar een pak koekjes en een blikje ragout nodig. Vervolgens gaat de in-de-weg-loper een uur lang midden in het gangpad staan ouwehoeren met het-slappe-mandje, ondertussen de belangrijkste doorgang van de supermarkt blokkerend. Wat de in-de-weg-loper ook graag mag doen is tijdens het uitkiezen van haar pak koekjes haar karretje dusdanig dwars zetten dat er niemand langs kan.

De zen-meester:
De zen-meester gaat heel erg lang voor een schap staan om te kijken wat hij wil. Heel erg lang. En natuurlijk altijd precies bij het schap waar ik iets nodig heb. Het is mij zelfs wel eens overkomen dat ik dacht: ‘Nou ja, dan pak ik eerst even wat andere spullen’ en vervolgens, terwijl ik alles wat ik nodig had al in mijn mandje had. de zen-meester nog steeds voor de bak met tomaten stond.
Nou vraag ik me af: HOE DAN?! Meestal weet ik, zoals elk weldenkend mens, van tevoren precies wat ik moet hebben, werp een snelle blik op het product om te kijken of het er enigszins eetbaar uitziet en flikker het dan in mijn mandje. Dat is echter niet hoe de zen-meester te werk gaat. Oh nee. Stel je nou eens voor dat je net de verkeerde komkommer hebt gekocht! Of dat je met een gehaktcordonbleu naar huis gaat terwijl je uiteindelijk eigenlijk toch meer zin had in een schnitzel! Rampspoed! Laten we vooral geen ondoordachte keuzes maken, in de fucking Albert Heijn. Dat is het motto van de zen-meester, en hoewel de zen-meester dat natuurlijk helemaal zelf mag weten blijf ik het een bijzonder en bloedirritant fenomeen vinden.

De rij-zuchter:
Een heel geweldadig persoon ben ik niet, maar de rij-zuchter wens ik graag een honkbalknuppel in de nek toe. Wat de rij-zuchter namelijk doet is, je raad het misschien al, zuchten. In de rij. Vooral bij schattige cassieres die nog ingewerkt moeten worden en zenuwachtig allemaal domme fouten maken en vervolgens natuurlijk alleen maar zenuwachtiger worden. Of trillende omaatjes die met hun rheumatische vingers in hun onhandige portemoneetje aan het grabbelen zijn naar vijf eurocent om gepast te betalen. De rij-zuchter draait dan met zijn/haar ogen, slaakt een diepe zucht en kijkt nors om zich heen om te zien of er niet toevallig ergens een halve minuut tijdwinst te halen is bij een andere kassa. Maar het aller ALLER ergste is nog wel als twee rij-zuchters betekenisvol naar het bordje ’3 in de rij? Kassa erbij!’ gaan staan kijken en dan een zogenaamd gevatte opmerking maken. Lang in de rij staan is helemaal niet erg. Eigenlijk is het enige wat lang in de rij staan vervelend maakt de rij-zuchter zelf.

BONUS:

De vakkenvuller/schoonmaker combo:
Godzijdank een zeldzame doch zeer effectieve combinatie. De vakkenvuller is een soort van geëvolueerde versie van de in-de-weg-loper. De vakkenvuller heeft namelijk een karretje, maar dan tien keer zo groot en breed. Als je deze kar ziet kun je maar beter vast naar huis gaan: tijdens het in de schappen leggen van de producten in dat karretje laat de vakkenvuller namelijk altijd een fles wijn op de grond vallen waardoor de schoonmaker komt. De schoonmaker heeft een soort van stofzuiger die ook heel groot en breed is (en langzaam vooral) en die gaat dan naast de kar van de vakkenvuller de wijn opruimen. Dit proces sluit gegarandeerd de toegang tot beide schappen in het gangpad af.

De vakkenvuller/schoonmaker/in-de-weg-loper/slappe-mandje combo:
Dit is het ergste wat je kunt overkomen in de supermarkt. Terwijl de ene kant van het gangpad afgesloten wordt door de vakkenvuller en de schoonmaker die de wijn aan het opruimen is, staan aan de andere kant van het gangpad, jawel, de-in-de-weg-loper en het-slappe-mandje te ouwehoeren over kattenvoer, kleinkinderen of dat het schandalig is dat er steeds meer ingrediënten voor buitenlanders in de supermarkt liggen terwijl je niet eens meer fatsoenlijk een of andere obscure koolsoort van voor de oorlog kunt krijgen. Je kunt nu geen kant meer op. Beide uitgangen zijn geblokkeerd. Nu kun je maar één ding doen: hopen dat je vast bent komen te zitten in het gangpad van de drank, zodat je ten minste wel alvast kunt beginnen met het wegzuipen van de ellende.

Volgende keer ga ik het over de positievere aspecten van het boodschappen doen hebben, want die zijn er wel degelijk. Tot dan!

Fpimp

Eerst ben ik naar de vagina-monologues gegaan. Da’s best een beetje eng, want daar lopen vrouwen rond die het liefst je piemel er af trekken. Dat zag er ongeveer zo uit:

Best eng dus.

Het blijkt dat vrouwen heel veel bezig met hun vagina en het er stiekem ook heel graag en veel over hebben. En dat het toch een verdomd ingewikkeld ding is, waar een vrouw zelf eigenlijk ook niets van lijkt te snappen. Desalniettemin zijn de meeste verhalen erover een stuk minder interessant dan die ik over mijn geslachtsdeel kan vertellen. Maar ja, dan heb je het ook wel ergens over..

Nu ik dan toch was begonnen met evenementen te bezoeken waar een Heer van Stand niets te zoeken heeft, heb ik het meteen maar helemaal bont gemaakt. Na het wegvallen van André, God hebbe zijn ziel, is er eigenlijk nog maar één Amsterdammer (hoewel hij in Tiel geboren is, klinkt in zijn hart de Westertoren) die enigszins in staat is het gevoel bij het volk te vertolken in het levenslied. Deze man is natuurlijk minder dan een schaduw van zijn zo illustere voorganger, maar een ding doet hij goed: zijn naam. Frans Duijts.

De bekende “laat mij mijn eigen gaan maar gaan”- thematiek is natuurlijk een leuke kwinkslag naar andere veel beruchtere voorgangers. Maar daar gaat het nu niet over. Ik moet nog wat kwijt over zijn fraaie optreden in de kroeg in Pijnacker, laatst. Pijnacker heeft natuurlijk maar een kroeg en een shoarmatent. Dat is wel zo overzichtelijk. Na de shoarmatent te hebben aangedaan voor een verkwikkend maal togen wij naar het café. Het was weer eng. De pijnackerse fanschare van Frans bestaat uit veertigjarig vrouwvolk. Dat is an sich niet zo erg, maar de dames hadden vanavond wat extra aandacht aan hun uiterlijk geschonken; De gezichtjes waren bijgebotoxt en ondergeverfd, de uitgezakte, verrimpelde borstjes met stickers en steunbh’s in vorm geperst en daarmee werd trots de hele kroeg doorgeparadeerd. Het was een beetje een generatie Nix; na 25 jaar hadden ze de TROS-kompas wel uit, maar ze waren nog niet in dermate staat van ontbinding dat ze klaar waren voor de huishoudbeurs. Gelukkig voor hen was er Frans. En gelukkig voor Frans waren zij er. Dit volk was namelijk dolgelukkig met zijn show, die het volgende fraaie programma had: drie uur bier drinken in het cafe, drie kwartier Frans Duijts en, om het af te leren, weer drie uur bier drinken in het cafe. Nou drink ik ook graag bier in het café, maar de toegangsprijs van bijna 20 euro had mij meer doen verwachten. Voor de lokalen echter geen probleem; de show was uitverkocht.

Op een mooie tijd zijn we weer lekker naar huis gegaan om een flesje Frysk Hynder soldaat te maken. Gelukkig maar anders was het nooit wat geworden de volgende dag op kantoor…

Omdat we het allemaal niet meer kunnen betalen bij deze een gesponsord berichtje door telecombedrijf Sizz. HAHAHA ZINGGGG nee hoor:

 
Dames! Zijn jullie nou helemaal gek geworden?! Niet boos worden nou. Ik moest dat gewoon zeggen maar het komt uit een goed hart. Er is namelijk een druppel in een emmer gevallen en nu ben ik een beetje teleurgesteld in jullie. Die druppel heet Sizz. ‘Een leuke en makkelijke mobiele provider’.

Hebben jullie de posters gezien? En de reclames? En dit vinden jullie okay? Ja, want jullie vinden het al jaren okay. Volgens mij merken jullie het niet eens meer. Terwijl vroeger onze moeders gillend hun BH’s stonden te verbranden tegen de patriarchale onderdrukking laten jullie je allemaal nog steeds als debieltjes toespreken. Eerst was er Jillz, en nu hebben we Sizz. Want als je van de S een Z maakt vinden vrouwen dat leuk en hip. En we moeten vooral niet ingaan op technische specificaties. Nee, het is voor vrouwen dus de slogans zijn ‘lekker mobiel‘ en ‘wees lekker wie je bent‘. Want vrouwen kunnen niet zo goed logisch nadenken, die zijn meer van gevoelens en zo, dus moet je het een beetje simpel houden. Sizz, hartstikke handig joh meid want je kunt bij de kapper RTL programma’s terug kijken! (nee, dat verzin ik niet, dit is daadwerkelijk de synopsis van een van de commercials, kijk zelf maar)

Of weten jullie nog, die leuke reclame van Sultana? Met dat debiele geblokte monstertje? Alsof jullie fucking peuters zijn die naar Sesamstraat zitten te kijken en stupide poppen nodig hebben om concepten als honger en zelfbeheersing te begrijpen. En dan ga ik het nog niet eens hebben over al die reclames die hijgerig fluisteren dat jullie ‘het waard zijn’. Dat laat je je toch niet vertellen? Echt hoor, het lijkt er op dat we qua reclame het tijdperk waar slogans als  ‘Zo makkelijk, zelfs een vrouw kan hem bedienen‘ nog maatschappelijk geaccepteerd werden niet zo heel ver ontstegen zijn.

Dit gaan jullie toch niet pikken, vrouwen van Nederland? Alsjeblieft? Waar enerzijds mensen als Goedele Liekens en documentaires als ‘Beperkt Houdbaar’ mannen de schuld geven van al jullie minderwaardigheidscomplexen omdat wij (volgens hen) graatmagere eeuwig-jeugdige plastic vrouwen willen, accepteren jullie anderzijds al jaren lang dat walgelijke kinderlijke toontje. En het zijn niet alleen commercials die jullie afschilderen als infantiele en irrationele wezens, oh nee! Kijk eens even hoe jullie neergezet worden in series als bijvoorbeeld Sex and the City of Desperate Housewives. Lekker complimenteus hoor. Vrouwen als hysterische kleuters die continu impulsieve dingen doen en gaan gillen als ze hun zin niet krijgen. En het vreemdste is nog wel dat jullie dat nog als een soort rolmodellen zijn gaan beschouwen ook. Nee, niet jullie allemaal natuurlijk, maar ik generaliseer even want dat is lekker makkelijk.

Vrouwen, jullie zijn niet dom. Jullie kunnen net zo goed als wij een logische beslissing nemen. Een telefoon aanschaffen op specificaties in plaats van het woord ‘lekker’. Strongbow drinken in plaats van Jillz, zelfs al zit er geen Z in de naam. En daarom ben ik teleurgesteld. Want wat Goedele of Ciska jullie ook wijs willen maken, het probleem ligt volgens mij niet bij het feit dat (veel) mannen het aantrekkelijker en praktische vinden als er geen bossen haar in de weg zitten tijdens de orale seks.Of dat je een beetje op moet letten op wat je allemaal naar binnen stouwt omdat obesitas gewoon een serieus probleem is in deze samenleving. Ook niet bij de mythe dat wij door de ‘verpornoficering van onze cultuur’ allemaal in een soort geile apen veranderen die jullie alleen maar als seksobjecten zien, want dat zijn we al sinds de prehistorie en dat is nooit veranderd.

Man anno 2011

Nee, het echte probleem is dat jullie je nog steeds bovenstaande rotzooi eigen maken. Dat jullie met een flesje Jillz op de bank via Sizz al jullie vriendinnen zitten te sms-en over wat Carry ‘NOU weer gedaan heeft ha ha oeps schoenen gekocht van zesmiljoen dollar want Mr. Big heeft een ander ZO HERKENBAAR!’ en daarna met lange tanden een Sultana naar binnen proppen.

Dat is onderdrukking, vrouwen van Nederland. En dat doen jullie toch echt zelf. Daarom is het tijd voor een nieuwe feministische revolutie. Niet tegen ons omdat wij nou eenmaal zo simpel zijn dat er een beetje kortsluiting ontstaat als we tieten zien, maar tegen de reclamebureaus en televisiemakers. Tegen het dommige toontje wat jullie helaas nog steeds slikken als zoete koek. Want als zelfs ik als uitgesproken patriarchaal onderdrukkend zwijn me daar aan erger, dan gaat er toch echt iets mis.

Lieve groetjes,

Fonkelpimp

Uit het grote lazeronderzoek bleek dat jullie graag meer ellenlange artikelen willen zien over onzinnige onderwerpen. En omdat ik jullie zulke achterlijk leuke mensen vind gaan we dat dan maar doen he?

Ik begin vandaag over schoonmaakdoekjes, want ik wou laatst mijn tosti-ijzer schoonmaken maar daar niet mijn laatste schoonmaakdoekje aan verkwisten. Dus heb ik het maar met keukenpapier gedaan. Ik had natuurlijk wel het tosti-ijzer al aangezet dus dat was een riskante bezigheid. Pijnlijk ook. Living on the edge. Weten dat je leeft. Dat soort dingen.

Ik ken mensen die een systeem hebben voor schoonmaakdoekjes. Ze beginnen in de keuken, dan vervullen ze de rol voor andere schoonmaakzaken om vervolgens te eindigen als wc-schoonmaak-doekje. Ik weet niet of ik die mensen nou moet bewonderen of verachten. Beide waarschijnlijk.
Dat zijn overigens wel van die mensen die badstoffen doekjes gebruiken. Die zijn duurder dan de gele AH Huismerk doekjes die ik gebruik, maar je kunt ze wel eventueel in de wasmachine doen. Ja hoor. Een beetje gehecht raken aan je schoonmaakdoekjes zeker? Niet in huize Fonkelpimp! Maar investeren in badstoffen schoonmaakdoekjes en ze vervolgens maar één keer gebruiken kan ik dan ook weer niet over m’n hart verkrijgen. ik ben dus aangewezen op die gele krengen. Ze komen wel met heel veel in een pak, dat is fijn.

Wat dan wel weer kut is aan die dingen is dat ze niet goed absorberen. Nou ja, ze absorberen aanvankelijk wel, tot ze eenmaal nat zijn, en dan kun je uitknijpen tot je een ons weegt maar het blijft behelpen. Uiteindelijk wordt het gewoon troep heen en weer vegen. En dan probeer ik die troep in de wasbak te krijgen, maar mijn aanrecht bestaat uit twee delen dus die ranzige bende komt dan precies tussen het randje en het is echt de hel om het daar weer uit te krijgen en dan moet ik altijd inwendig een beetje huilen en jammeren. Maar het blijft veel voor weinig. Kwantitatief dan.

Dat doet me er aan denken; vroeger kocht ik altijd vier WC rollen, in plaats van zo’n heel groot pak. Tot mijn ex uitlegde dat het veel handiger was om er in een keer twaalf of meer te kopen. En ze heeft natuurlijk gelijk hoor, maar ik vond het altijd zonde om in een keer zo veel te investeren in zo iets afgrijselijk sufs als WC rollen. Nu doe ik dat dus wel, want uiteindelijk kost het natuurlijk net zo veel. Het is gewoon mezelf voor de gek houden, waar ik overigens echt ontzettend goed in ben. Het enige gênante vind ik dan weer dat je met zo’n gigantisch pak WC rollen over straat moet. Ik hoor de mensen dan al denken: ‘JEZUS die gaat veel poepen!‘ terwijl de mensen dat natuurlijk helemaal niet denken. Althans, ik denk dat nooit als ik iemand met een pak WC rollen over straat zie lopen. Als de mensen al wat denken is het waarschijnlijk of ‘Oh ja, WC rollen; niet vergeten‘ of, in het geval van knappe meisjes, ‘Kijk, bij die hele leuke jongen is ten minste altijd genoeg WC papier!‘. Vroeger was mijn WC papier eigenlijk altijd op en dan moest ik dat gaan lenen bij m’n huisgenoot. Nou was dat voor mij niet zo’n probleem, maar voor de scharrels die op mijn WC met een benepen stemmetje riepen dat het papier op was wellicht iets meer. Goeie ouwe tijd.

Maar ik dwaal af, want we hadden het hier dus wel mooi over schoonmaakdoekjes. Ik heb tijdens diepgaand onderzoek voor dit artikel (‘Schoonmaakdoekje’ intypen in Google) een hele handige site gevonden vol tips over hoe je met je schoonmaakdoekje om moet gaan. Kijk zelf maar:

7. Gooi het doekje weg
Vaatdoekjes kunnen gewoon in de vuilnisbak. Hoewel het niet milieuvriendelijk klinkt is het draaien van de wasmachine, de magnetron of de vaatwasser dat ook zeker niet. Koop om de week een pak vaatdoekjes en gooi het doekje weg als het begint te ruiken. 

Een tip naar mijn hart die al mijn eerdere vermoedens over mensen die hun vaatdoekjes wassen bevestigd. Dat is hartstikke slecht voor het milieu gek! Om de week vind ik dan wel weer een beetje overdreven, we wonen hier niet in Amerika. Doe mij en jezelf dus een lol en flikker zo’n doekje gewoon na een week weg. Okay? Fijn, dank je.

Hallo lieve lezers. Vandaag wil ik het even met jullie over het fenomeen Casual Boobs hebben. En wie kan dat nou beter illustreren dan wederom de charmante Sasha Grey, ditmaal in een scene uit Entourage.

Het viel me namelijk op dat mijn twee lievelingsseries van het moment (True Blood en Entourage) beide graag gebruik maken van het principe Casual Boobs. ‘Maar Fonkelpimp!‘ Gillen jullie nu allemaal naar het beeldscherm. ‘Laat ons nederige lezers niet langer in spanning, leg uit, leg uit!‘ rustig maar, komt goed. Het werkt namelijk zo: Men neme een willekeurige scene, bijvoorbeeld een scene waar de hoofdpersonen na het bedrijven van de liefde (seks) in bed zitten te praten. En nu komt het he: Ze zijn helemaal nakend! Oh! Als er in zo’n een scene dan sprake is van een (of meerdere) ontblote borst(en) spreken we van Casual Boobs. Oftewel; het is logisch dat de karakters in de scene naakt zijn, dus zijn ze ook naakt.

We kennen natuurlijk allemaal het typische Amerikaanse hysterische ‘we hebben net seks gehad en het is LA dus het is buiten achthonderd graden maar ik zit hier met de lakens paniekerig om mezelf heen geklemd in bed‘ scenario. Of de ‘kom we gaan neuken maar ik hou wel mijn BH aan want hey, seks is okay maar ik wil niet dat je m’n tieten ziet‘ situaties. Na jaren van dit soort krampachtig geneuzel zijn de Casual Boobs echt een hele welkome frisse wind.

Nou moeten we wel even heel streng zijn: Tieten in een serie betekend niet automatisch Casual Boobs. Het mag absoluut geen scene zijn waarbij het gaat om het feit dat er tieten in beeld zijn. Sterker nog, het mag eigenlijk niet eens echt opvallen, behalve dus dat het wèl opvalt omdat zo’n scene er opeens veel natuurlijker en geloofwaardiger uitziet. Kun je nagaan hoe erg we gewend zijn geraakt aan het jammerlijke naakt-verbergende gedrag in Amerikaanse series.

Casual boobs dus. Ik hoop heel erg dat door het goede voorbeeld van bovenstaande series de kijker zich voortaan wat minder hoeft te ergeren aan vervelende onnatuurlijke preutse scenes. Hetzelfde geldt overigens ook voor de liefhebbers van Casual Dick natuurlijk hoor, maar dat was wegens lichtelijk gebrek aan interesse even niet mijn uitgangspunt.

Gisteren heb ik mijn vuilnis binnen gezet. Niet omdat mijn vrouw zei, “schat, zet je het vuilnis even binnen?” en ik onder het motto van “ik kan er wel tegenaan redeneren, maar dat heeft toch geen zin” braaf het vuilnis naar binnen zette, alvorens met de hond door de regen te gaan lopen. Neen, deze vrije jongen heeft het gewoon een beetje moeilijk met het harde leven in Nederland. De afgelopen twee jaar verdween mijn afval op wonderbaarlijke wijze uit mijn huis. Nu ja, wonderbaarlijk, het had iets te maken met die vrouw die twee keer per week mijn spullen kwam verstoppen en mijn overhemden streek. Ik heb nog wel eens de omgeving afgezocht naar een afvalbak, maar ik heb werkelijk geen idee waar al mijn rotzooi heen ging. En dat was goed.

Afgelopen dinsdag was het dan toch zover. Gemeentelijke vuil ophaaldag, dus verzamel ik alle rotzooi die ik gemaakt heb in de afgelopen weken en neem dat in een degelijke KOMO zak naar buiten. Tja en dan, er staat dus helemaal nergens waar dat dan heen moet. Wel stond er een vuilcontainer. op slot. Dus ik heb mijn zak er hoopvol naast gezet. IJdele hoop, de volgende dag stond mijn zak, als een onbaatzuchtige buffel nog te treuren in de regen. Uit goede burgerplicht heb ik mijn vuilniszak maar weer binnen gezet. Volgende week een nieuwe kans.

Moraal van het verhaal: Gelukkig is er in al het Buma/Stemra geweld ook goed nieuws, waardoor wij weer van oude wijsheden kunnen genieten: