We kunnen een ding met zekerheid zeggen: TodaysArt heeft echt haar richting weer gevonden. Na de toch wat serieuzere en wat meer op high-brow cultuur gefocuste editie van vorig jaar, waar de feeststemming niet echt lekker los kwam, was het dit jaar gewoon weer echt ouderwets gezellig en afwisselend.
Klup Tropicana - Foto: Wilbert Baan
Naast bloedmooie ingetogen installaties en concerten en overdonderende spectaculaire performances was er eindelijk ook weer eens wat ruimte voor lekkere meligheid en ongein. En zo zien we het graag. Eerst over je kin staan wrijven bij een ingewikkelde voorstelling, om vervolgens een opblaasorca tegen je hoofd te krijgen bij Klup Tropicana in de grote kas op het spuiplein. Het was sowieso een erg goede keuze om de kas met bar en DJ’s dit jaar wat groter te maken. Zeker door de vele regen had het festival dit jaar weer een echt levendig epicentrum waar je altijd even op terug kon vallen.
Het muziekprogramma was ook echt top notch. Met name Señor Coconut is absoluut een van de meest hilarische en geniale dingen die ik ooit live heb gezien. Wat een energie hebben die gasten! Het hele Paard liet de Salsa en Merengue covers van nummers als Smooth Operator en Autobahn dan ook met veel verbaasde blikken en gelukkige smoelwerken over zich heen komen. Ook op muzikaal gebied veel afwisseling dus, van bovenstaande latino-helden tot ingewikkelde abstracte beats of een goed potje techno, het was er allemaal.
Señor Coconut - Foto: Wilbert Baan
De sfeer was subliem, het publiek wat jonger en losser dan vorig jaar en het leek er op dat iedereen er gewoon superveel zin in had. Het programma was lekker afwisselend en had weer de ouderwetse spannende balans tussen ´hogere´ cultuur en gezellige toegankelijke acts. En heel Den Haag deed weer mee om te laten zien hoe veel er hier te doen is, van de grote venues tot de piepkleine galerietjes.
Is er dan echt niets aan te merken op deze editie van TodaysArt? Ja natuurlijk wel. Visueel was het allemaal effe net wat minder overdonderend. Buiten de grote kas en een reusachtige sms-voorlezende robot was er een stuk minder te beleven op het Spui dan voorgaande jaren. Ook leek de inrichting van het Spuiplein wat minder samenhangend dan we gewend zijn. Verder vond ik het Xclusive programma gewoon niet exclusief genoeg om Xclusive te mogen heten, zeker gezien de ticketprijs die daar aan vast hing. Maar is dat heel erg? Nee joh. Want het algehele enthousiasme en de gezelligheid deden dat soort minpuntjes snel weer vergeten.
Jullie Fonkelpimp heeft in ieder geval weer een werkelijk legendarisch weekend gehad en de epische kater die daar nu het resultaat van is neem ik dan ook met heel veel plezier voor lief. Voor een collectie filmpjes en foto’s kun je lekker even op de Mashup kijken! Tot volgend jaar!
