Er zijn weinig dingen die ik liever doe dan mij verliezen in de reality serie “Luchtmacht zoekt gevechtsvliegtuig”. Gelukkig hoef ik alleen maar de zoekterm JSF in te tikken om meteen vergast te worden op de nieuwste en vooral genantste weetjes. Deze week zijn er een aantal schriftelijke Kamervragen ingediend over de aankondiging van Lockheed Martin dat de JSF alweer duurder uit gaat vallen. Er wordt zelfs gesuggereerd dat Nederland daardoor misschien uit het JSF project moet stappen.

Werd hierdoor mijn uiteindelijke interesse gewekt? Nee. Dat de JSF veel te duur is is al langer bekend. Wat me wel deed grinniken is de raming van Minister Hillen dat de JSF per stuk 60 miljoen euro gaat kosten. Gek, als de rest van de wereld volhoudt dat de stuksprijs boven de 100 miljoen zit. Nou moet je in het leven niet op een euro meer of minder kijken, maar een misser van rond de 40 miljoen euro?

Toch raakte ik pas echt opgewonden door het artikel Australian Warnings: F35 obsolete in changing threat environment op de site jsfnieuws.nl. De aankoop van de JSF zou niet alleen een financiele blunder zijn maar bovenal een strategische. Er wordt domweg gesteld dat de JSF in de jaren ’90 is ontworpen om lucht-grond aanvallen uit te voeren maar feitelijk volledig weerloos blijkt tegen nieuwe Russische radar-technologie. Wow! Nou hebben we het ergens over. Snel doorzoeken dus en jawel! De JSF blijkt geen antwoord te zijn op de nieuwte anti-stealth radar technologie maar is ook nog eens onpraktisch  in luchtgevechten. Ook is niet bewezen dat het ding adequaat gronddoelen kan bestoken. Goed. Ik nog een laatste keer proberen om de Nederlandse politiek er van te overtuigen om uit dit project te stappen.

Het gaat hier over de vervanging van onze verouderde luchtvloot, momenteel bestaande uit 85 F16 ‘Fighting Falcon’ MLU. MLU staat voor MidLife Update, wat betekent dat er een aantal technische aanpassingen aan de F16 zijn verricht om ze nog een tijdje langer draaiende te houden. Uiterlijk in 2025 moeten we een nieuw vliegtuig. Maar moeten we dat wel? We pakken er even de taken van de Koninklijke Luchtmacht bij.

Ten eerste moet zij het Nederlandse luchtruim verdedigen. Daar is een gevechtsvliegtuig voor nodig. De dreiging komt wat dat betreft primair vanuit Rusland. Maar de JSF kan de nieuwste Russische gevechtsvliegtuigen helemaal niet aan. Tests hebben namelijk uitgewezen dat ze niet kan draaien, niet kan klimmen, niet kan vluchten (nou vluchten onze jongens nooit maar toch…) en minder snel accelereert dan onze huidige F16′s die 9G aan kunnen, waar de JSF er maar 7 kan hebben. Daarnaast kunnen we ook niet naar Rusland vliegen om Moskou plat te gooien door die nieuwe radarsystemen. Aangezien de JSF technologie een integraal onderdeel van het toestel vormt kunnen we er geen snelle aanpassingen aan maken zonder alles te slopen. Het zijn dus eigenlijk vliegende schietschijven. Overigens hebben de Chinezen ook betere vliegtuigen.

Naast het kloek verdedigen van ons luchtruim helpt de luchtmacht graag een handje bij het wereldwijd verdedigen van de internationale rechtsorde en vrede. Dat is helemaal goed want dat kunnen zij als de beste. Maar kunnen ze dat wel met de JSF? In de vorige alinea heb ik al uitgelegd dat de JSF geen normaal luchtgevecht kan voeren, ik vraag mij dan toch sterk af hoe je dan bijvoorbeeld een no-fly zone wil gaan bestendigen. Verder is niet bewezen dat de JSF adequaat grondsteun kan verlenen. Het boordkanon heeft maar 135 rounds, dat is 1,5 a 2 seconden vuurtijd. Het kan ook nog eens intern te weinig wapentuig vervoeren. Je hebt als infanterist op de grond niets aan luchtsteun als je vliegtuigen na elke afgeworpen bom onmiddelijk terug moeten vliegen om de voorraad aan te vullen. Daarnaast wordt het vanuit de lucht bestoken van gronddoelen en het verlenen van luchtsteun steeds meer gedaan door de welbekende robotvliegtuigen die veel goedkoper zijn.

Wat nu? De JSF is een prul en de F16 is inderdaad aan vervanging toe. Dat we nieuwe gevechtsvliegtuigen moeten hebben is evident. Maar moeten het er zoveel zijn? Het Kabinet wil 80 JSF’s kopen. Maar we hebben nu 85 F16′s waarvan er maar 26 operationeel zijn. De rest is stuk. Omdat er te weinig geld is voor nieuwe onderdelen. Zal dit anders lopen met de JSF? Of met elk ander nieuw vliegtuig?

Het is in ieder geval goed om te kijken of we toe kunnen met wat minder. Bijvoorbeeld met 26 nieuwe vliegtuigen en geen 80. Dat zou mooi zijn want dan is er meer geld voor bijvoorbeeld robotvliegtuigen, maar ook voor andere onderdelen van de krijgsmacht. Voor de prijs van een JSF kun je bijvoorbeeld het aantal Special Forces dat Nederland heeft verdubbelen. Gelet op de manier waarop het conflicstspectrum evolueert zou dat best wel eens een heel goede investering kunnen zijn.

Oh, en wat betreft een ander merk gevechtsvliegtuig: kijk nog eens naar de Saab Gripen. Als de Zweden nog met ons willen praten tenminste. Het zou me niets verbazen als ze ons, gelet op de manier waarop ze behandeld zijn, beleefd doch ferm de deur wijzen.

Dear Esther is een nieuwe game verkrijgbaar op Steam. Of nou ja, game… Dear Esther maakt (net als the Path wat ik hier al eerder reviewde) weer eens pijnlijk duidelijk wat een infantiele term gaming wel niet is. Veel te gamen valt er namelijk niet; lopen en rondkijken is het enige wat je mag en kunt.

Dear Esther is dan ook eerder een ervaring dan een traditionele game. En vooral een titel waar, net als bij een goed kunstwerk, de twee kampen extreem verdeeld zullen zijn. Veel mensen zullen de acht euro die Dear Esther kost absoluut weggegooid geld vinden of het spel wegzetten als pretentieuze bullshit. Daar is niks mis mee, maar ik heb een ervaring meegemaakt die ik niet snel zal vergeten.

Het hele spel speelt zich af op een guur en verlaten eiland, waar je als speler doorheen loopt. Tijdens het wandelen en rondkijken (want het ziet er allemaal echt ontzettend mooi uit) wordt je naast de fenomenale soundtrack af en toe beloond met een stuk buitengewoon cryptische narratief, voorgelezen uit brieven aan Esther. Wat er precies aan de hand is wordt nooit duidelijk, maar aan het einde van de trip heb je genoeg informatie verzameld om in je hoofd het verhaal compleet te maken.

En dat is het mooie; voor de mensen die hier ontvankelijk voor zijn zal het verhaal bij iedereen verschillend zijn. De makers geven je fantasie precies genoeg informatie om op hol te slaan, maar de conclusie die je uiteindelijk trekt is voor iedereen anders. Er is geen ‘goed’ antwoord. Wie je bent, wie Esther is en wat er nou precies is gebeurd wordt nooit duidelijk, maar dat maakt het voor mij alleen maar meer aantrekkelijk.

De ervaring die Dear Esther je geeft is dan ook het belangrijkste, en dit is iets wat je je wel goed moet beseffen mocht je de uitdaging aan willen gaan. Speel het spel ‘s avonds. Zet het geluid hard en je telefoon uit. Pak een goed glas whiskey of een kop thee en ga er voor. Lang is het spel zeker niet; meer dan anderhalf uur ben je niet bezig. Gun het jezelf dus om er goed voor te gaan zitten en er in één ruk doorheen te lopen.

Als je per se flitsende actie of ingewikkelde puzzels nodig hebt kun je dit spel beter links laten liggen. Maar als je, net als ik, van mening bent dat een prachtig weergegeven introspectieve tocht best acht euro waard is kan ik je van harte en met lichte dwang aanbevelen dit spel uit te proberen. Al is het alleen maar omdat het zo’n belangrijk tegenwicht biedt in het huidige klimaat waar games steeds dommer en makkelijker lijken te worden.

Vandaag is sergeant Chuck tijdens het volleyballen tegen een paal aan gelopen. De paal waar het net aan vast staat, welteverstaan. Niet echt iets heftigs en ook geen langdurige blessure, maar best een lullige manier van blesseren.

Het bloedde en mijn knie is wat pijnlijk en knakt en kraakt raar.

Toch is dat niet de eerste lullige blessure die Chuck in zijn carrière als kersverse sergeant heeft meegemaakt. In omgekeerde volgorde:

Springschenen!

Al sinds half oktober. Nu bijna hersteld.

De scheve bekkenstand!

Joost mag weten hoe die ontstond, maar hij deed goed veel pijn!!

De kenkerhard tegen je knie aangeschopt worden blessure!

We speelden wereldbal (onze is gewoon blauw). Ik lag erop (dat was al niet mijn keuze) en een ander probeerde de bal, met alle kracht in zijn 90kg zware lichaam met voetbaltraining, onder mij vandaan te trappen. Zijn scheen vs mijn knie.

De verkeerde duik blessure!!

Dat ging even gek!! Ik moest een foto van mijn rug laten maken in het CMH.

Zoals jullie lezen maakt jullie grote actieheld van de simpelste dingen nog een groot avontuur, met verwondingen en alles erop en eraan!

Gelukkig hebben we deze avond gewoon gevuld met een veilig spelletje kolonisten van Catan.

Eind goed, al goed

Volgende keer meer over het spannende leven van sergeant Chuck!!

Jullie correspondent kunstacademie is heel hard bezig met afstuderen. Met hulp van filmmaker-extraordinaire Mink Pinster doe ik een documentaire over het schoonmaakpersoneel over de kunstacademie. En dat is hartstikke leuk maar het kost natuurlijk ook geld.

Daarom ben ik de boel lekker aan het crowdfunden op Voordekunst. Dus als je nog een tientje hebt liggen of zo en 30 juni lekker naar een gratis documentaire wil kijken over schoonmakers die chagrijnig kunst opruimen, schroom dan niet dit project een beetje te steunen. Zou ik superleuk vinden. Je kunt de documentaire tegen die tijd komen bekijken op mijn afstudeerexpositie, maar natuurlijk ook gewoon vanuit de luie stoel op de HORSE. Want zo zijn we nu eenmaal.

Bedankt he!

X0X0

Fonkelpimp

Tot een jaar geleden hebben jullie kunnen genieten van mijn stoere verhalen als soldaat Chuck. Na al die woeste avonturen werd ik sergeant Chuck. Als sergeant Chuck werd mijn leven heel anders. Eigenlijk in de verhalende vorm helemaal niet meer noemenswaardig. Jullie grote actieheld sergeant Chuck volgt momenteel namelijk de opleiding voor verpleegkunde op de korporaal van Oudheusden kazerne. Het dichtste wat we daar bij actie komen is als we langs een groepje manschappen lopen die Combat Life Support aan het oefenen zijn, en het stoerste wat wij op militair gebied doen is gedag zeggen tegen onze collega’s van het Korps Commando Troepen.

Dus, nu dat het helemaal niet interessant meer is, wil ik jullie niet langer mijn gezicht onthouden. Hier is waar jullie al lang niet meer op wachtten:

Een foto van mij

Deze foto is afgelopen maandag genomen toen we een dag vol gezelligheid hadden georganiseerd voor een stel verstandelijk beperkten. Dit voertuig (YPR) hadden we, ter vermaak van hun, te leen om lekker mee te crossen, maar we vonden het zelf natuurlijk ook prachtig

Op Fonkelhorse is voor sergeant Chuck een nieuwe tijd aangekomen, maar wat dat moge zijn staat nog niet vast. Als jullie, trouwe lezers en fans, voorkeuren hebben, zal ik dat zeker ter overweging nemen. Enige suggesties zijn:

- verhalen van de stages (de eerstvolgende wordt Psychiatrie)

- verhalen van onze lessen en vakken (we hebben nu kraamverzorging)

- verhalen van de soap die het leven op de kazerne is en hoe wij ons daar vermaken

- poëtische uitingen (sergeant Chuck heeft net een nieuw vriendinnetje)

- overdenkingen des levens

- omschrijvingen van het eten van onze defensiecateraar (boeiender dan je zou denken)

- niets

- korte verhalen

Liefs,

Chuck

“Jo Bonten is the ultimate survival expert, all we can do is bow our heads and beg for him to teach us more of his incredible skills and knowledge” aldus een duidelijk geimponeerde Les Stroud. Bear Grylls ging in zijn statement nog verder en stelde in tranen vast dat “Jo Bonten is a god. I am ashamed that for so long I have dared to call myself an expert in survival techniques”. Beide ex-survival experts weten nog niet wat ze met de rest van hun leven gaan doen. Grylls heeft laten weten zich eerst heel lang te gaan bezinnen op zijn leven voor hij een nieuwe carriere aan zal durven gaan. Jo Bonten zelf was zo druk met het wederom bedwingen van de natuur dat hij niet bereikbaar is voor commentaar.

(Met dank aan Richelle)

100% GRRR: voor al uw nepfeiten en andere b*llsh*t

Geachte Wilders en kornuiten.

Onlangs had ik ‘s avonds ontzettend veel trek in een lekker biertje. Een gevoel dat jullie wellicht niet onbekend is. Helaas zit ik momenteel wat krap bij kas omdat ik én student ben én een Linkse Hobby beoefen. Ik hoor dus eigenlijk bij de groep mensen die volgens het huidige kabinet geen recht op geld hebben.

Wat te doen? Mijn dorst was groot, mijn bankrekening was klein. En opeens wist ik het! Verdomd! Die Polen!

Snel ging ik dus naar een kleine Turkse supermarkt, je weet wel, zo een van Moslims maar waar ze wel alcohol en varken verkopen (maar integreren, ho maar!). Onze Poolse buren hebben namelijk enkele vrij kwalitatief hoogwaardige bieren meegenomen uit hun land. Goedkoop en lekker. Deze bieren zijn dus onder andere verkrijgbaar bij de vele kleinere (allochtone) supermarktjes die mijn wijk rijk is. Ik ging dit keer voor Lech. Soms neem ik ook wel Tyskie of Zubr. Ik kan het Daniël van der Stoep en Hero Brinkman van harte aanraden ze eens te proberen.

Binnen niet al te lange tijd zat ik weer met mijn neus in de studieboeken, wat een stuk aangenamer was met zo’n heerlijk en goedkoop biertje er bij. Toch mooi, die multiculturele samenleving.

Met hartelijke groet,

Fonkelpimp

P.S:
Laatst zag ik een grote, kale en slechtgeklede kerel onverstaanbaar mompelend tegen een gevel urineren. Ik dacht meteen: Ha! Een Pool! Snel, melden die overlast! Bleek het Eric Lucassen te zijn. Het kan verkeren.

Heb jij ook iets met Polen. Geef het dan snel door aan de PVV, die doen er iets mee!
http://meldpuntmiddenenoosteuropeanen.nl/

Oh God ja! Droger en minimaler ga je het niet krijgen. Ik word hier echt dolgelukkig van.
De hele EP download je hier legaal gratis omdat Mad Decent bazen zijn die het snappen.

Mannen met baarden in verkloven Pink Floyd shirts uit eind jaren ’60, knulletjes met patches op hun jassen die juichend de back catalogue van Metallica (de eerste vijf platen natuurlijk) eindelijk op vinyl scoren, en meisjes die shag roken en gave proto-punk shit halen. De platenbeurs! Eigenlijk is het doodgewoon boodschappen doen; vaak op zaterdag, of zondagochtend met een afgrijselijke kater. Want je moet tóch je spulletjes in huis hebben, niet?
Struinend door de steeds breder wordende paden, loop je af en toe eens naar een standje waarvan je geen idee hebt wat ze er hebben staan. Misschien vind je nog eens iets leuks. De kaartjes boven de bakken hebben soms opschriften waarvan je je afvraagt of ze wellicht uit een of andere oercultuur stammen. Namen als Krautrock, Shoegaze en AOR zullen niet bij iedereen direct een belletje doen rinkelen. Van de eerste twee weet ik ook nog niet helemaal wat het is, en van de laatste begrijp ik het al helemaal niet.
Vandaag gaan we het dus hebben over dat AOR. WTF is AOR? Damn straight. Ik weet het écht niet, maar misschien probeer ik er te veel achter te zoeken. Meest gehoord is dat het staat voor Adult Oriented Rock, of Album Oriented Rock. Lieve lezers, als iemand mij een keer concreet uit kan leggen wat dát nou impliceert ben ik ook weer iets minder verward. Is het stadionrock? Is het muziek die alleen op op plaat/cd geluisterd moet worden? Is het te ingewikkeld voor kinderen? Ik heb in elk geval geen idee. Is het misschien een statement tegen de verloedering van de rockmuziek?
Wellicht is AOR (wat het dan ook is) niet meer dan het resultaat van overijverige producer die met een kaasschaaf de rauwe randjes van de mid-70′s hard rock haalde en met een mesje de flubbers van psychedelische rock sneed om eea radiovriendelijker te maken. Misschien dat we een keer een vergelijkend warenonderzoek moeten doen. Tot dan toe hebben we denk ik te maken met het grootste enigma van de Westerse muziekgeschiedenis.
Wat het dan ook mag zijn, de band Giant zou het  paradepaardje van het genre zijn, denk ik. De Powerballad van vandaag is van hun hand en heet  ”I See you in My Dreams”, (1990)  en is een genre(wat het dan ook is)overstijgend goed liedje. Pak je vriend(in) vast, en ga lekker op een romantisch balkonnetje zitten, en laat frontman, zanger en gitarist Dan Huff je meevoeren! Pak de rode rozen, witte wijn en het maanlicht er maar bij! Veel plezier ermee, en lieve Fonkelfreunden, gefeliciteerd met 3 jaar internetplezier!